Çocukluğum…

Bu Pazar şiir günü olsun efendim, bir hocamızın bu şiirini umarım siz de beğenirsiniz.

Belki şiiri okurken güzel bir sufi tını da duymak istersiniz

Gel Gör Beni Aşk Neyledi

Çocukluğum…

Özlemiyor değilim çocukluğumu

Dertsiz başımı yasladığım

Annemin sıcak dizi

Ama, yakışmaz ki şimdi

Şu halime bakın

Bir ben miyim büyüyen?

Güvercinlerime kafes yaparken

Kestiğim parmağımdaki

Yara izi…

O bile büyümüş

Annemin sıcak dizi

Artık yakışmaz işte…

Armudun sapı, üzümün çöpü

Tatlı aşına tuzsuz dediğim

Şefkat deryası, sabır küpü

Biricik anneciğim

Hayallerim vardı benim

Yıldızlara ulaşan hayallerim

Bazen hava bulutlu diye

Ağladığım…

Allah’a yalvardığım

Gerçek mi hayal mi

Artık hatırlamadığım

Çocukluk hayallerim

Nerede çevirdiğim çemberim?

Babamın yaptığı uçurtma

Göklere yükseldiğim…

Dedem nerede dedem?

Ailemin direği, yüz akı

Alnında edepten takı

Son Osmanlı

Dedem nerede?

Büyüdük

Elden bir şey gelmez

Neler varmış hayatta

Ömürleri dolduran

Yaşamadan bilinmez

Güzel olurdu…

Masum suçsuz

Çocukluğumuz bitince

Ömrümüz de bitseydi

Kaderde yaşamak varmış

Nice günler görmek

Ama;

Yine de güzel olurdu

Çocukluğumuz bitince

Ölüm bizi alsaydı

Yahut yaşayacaksak

Bari saflığımız kalsaydı…

 

Views All Time
Views All Time
474
Views Today
Views Today
1
Bu yazıyı paylaşmak ister misiniz?

5 yorum

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*