Utansın! Bir Babanın Kızına Yazdığı Şiir

Efendim hep tıp veya sağlık konusu olacak değil ya; biraz da edebiyat olsun, şiir olsun.

Bir babanın çok ama çok sevdiği lakin hayatın bir cilvesi sonucu ayrı yaşamak zorunda kaldığı kızına yazdığı şiiri beğeninize sunuyorum. Umarım duygulandırır sizi…

Gördüm, kendi yolunda gidiyorsun

Bir çocuk gibi gülüp, ağlıyorsun

Bilmez ki dedim, zaten de bilmesin

Hangisidir yaraların derini

Aklı başında bir babaymış gibi

Söylemedim kalbimdeki yerini

Sen biliyorsun ve sen büyüyorsun

Bir yıldız gibi sönüp, parlıyorsun

Bitmesin, her daim artsın ışığın

Saçılsın efkâra, yalan utansın

Biz de bu hikâye rüyaymış gibi

Kalkıp yol alalım, kalan utansın

 

Bu şiiri yazan baba, kızını hayatı boyunca unutmayacağına söz vermiştir.

 

Views All Time
Views All Time
798
Views Today
Views Today
1
Bu yazıyı paylaşmak ister misiniz?

3 yorum

  1. Babalar ve kızları arasındaki bağın tarifi çok zor, her baba-kızın kendi muhteşem hikayesi oluyor sanırım. Aradaki güçlü bağ, karşılıksız saf sevgi mucizeler doğuruyor. Bu paylaşımınız bana Sunay Akın’dan dinlediğim bir baba-kız hikayesini hatırlattı. Bu hikayeye bir sonraki yazınızın konusu olan “sanat” da harmanlanmış. ilgisini çekenler için videoyu burada paylaşmak isterim: http://www.youtube.com/watch?v=NYyS4eR-j5Y

  2. Yüreklere derinden dokunan güzel paylaşım için teşekkürler. Hayatınızdan edebiyatın hiç eksilmemesi dileğiyle. Bu şiir de kızından babasına gelmiş olsun.
    “Baba!
    her yılbaşında
    sana söyleyecek
    bir tek
    sözüm var:
    ‘Seni ne kadar çok seversem
    o kadar
    çok olsun ömründen geçen yıllar…’

    Baba!
    Babam, ağabeyim, kardeşim, arkadaşım!
    Ne zulüm, ne ölüm, ne korku
    başımı eğemez!
    Yalnız senin elini öpmek için
    eğilir başım.”

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*